Scannen van het HBF

Hoe werkt de NES Scan? 

De bio-energetische geneeskunde zit vol wonderlijke feiten, maar dit is één van de meest verbijsterende: Elk mogelijk apparaat, wat er ook over beweerd wordt, (en er doen behoorlijk fantastische verhalen de ronde om uit te leggen hoe ze werken), maakt gebruik van een bepaalde vorm van een toevalsgenerator als onderdeel van het proces dat de resultaten verschaft. Voor deze methode is mogelijk veel verbeeldingskracht nodig, maar het werkt, zoals vele duizenden behandelaars met vele soorten bio-energetische klinische apparaten kunnen bevestigen.

De vraag is: “Hoe kan dit proces werken?” Of, om precies te zijn: “Hoe kan een computer informatie verkrijgen over het Human Body Field?”.

Het antwoord komt erop neer dat op een andere manier naar de ‘werkelijkheid’ moet worden gekeken dan de conventionele wetenschap ons heeft geleerd. Voor een volledig inzicht in de nieuwe visie op de werkelijkheid die de bio-energetica introduceert, raden wij u aan Peter Frasers artikel te lezen: Integrating Physics and Biology – The Coming Medical Revolution [Het integreren van de fysica en de biologie – een medische revolutie in opkomst].

Het NES systeem is gebaseerd op een theorie over de ‘werkelijkheid’ die door de astrofysicus Milo Wolff (gepensioneerd professor aan de Massachusetts Institute for Technology) is geïntroduceerd, genaamd de Ruimteresonantie Theorie (ook wel de Staande Golfstructuur van Materie genoemd). Volgens zijn theorie wordt de materie van het materiele universum gevormd en gestructureerd door de manier waarop de kwantumruimte is gevormd, door de ‘resonantie’ van die ruimte. Ruimte (en elke eigenschap van de werkelijkheid die u kunt bedenken) gedraagt zich als een sferische staande golf waaruit de ‘deeltjes’ (de subatomaire deeltjes die we elektronen en fotonen noemen en andere), voortkomen. Deze deeltjes (althans de meeste daarvan) zijn in feite slechts ‘verschijningsvormen’ die worden gevormd door de interactie tussen Buitenwaartse golven en Inwaartse golven. Als deze golven een interactie aangaan, veranderen ze de resonantie van de ruimte en de veranderende resonanties geven de ruimte zijn verschillende karakteristieken en eigenschappen. Wolff’s theorie dat de fysica door golven wordt gedomineerd en niet door deeltjes is niet uniek. Zijn theorie lijkt in sommige opzichten op die van John Cramer (de Transactionele Interpretatie van de kwantumtheorie genaamd) en op een theorie over bewustzijn die door Peter Marcer en Edgar Mitchell is geïntroduceerd (de Fase-gebonden Adaptieve Resonantie genaamd).

Laten we dit golf-idee toepassen in een simpel voorbeeld waarbij we het foton gebruiken; het foton is het ‘deeltje’ van licht, maar in de golftheorie van Wolff is het slechts een interferentiepatroon dat wordt gevormd door hoogfrequentie-elektronen. Wanneer de resonanties van wat wij fotonen noemen in de ruimte worden voortgeplant, worden objecten voor onze ogen zichtbaar. De fotonen kunnen als de Buitenwaartse golf worden gezien, richting universum. Dan komt het oog – dat zelf ook een golf voortbrengt - vervolgens in aanraking met die Buitenwaartse golf/foton en tijdens de interactie van de twee golven wordt informatie overgebracht: wij interpreteren die informatie als een object in de ruimte. Om nog een ander voorbeeld te geven: als we iets horen, lijkt een geluid, door de interactie tussen de Inwaartse golf en de Buitenwaartse golf, zich in feite buiten het lichaam te bevinden, in plaats van wat we zouden verwachten: in het oor, hoofd of brein!

NES heeft een ‘matching-techniek’ ontwikkeld die gebaseerd is op deze Space Resonance Theory [ruimteresonantie theorie]. Met behulp van een computer wordt een Buitenwaartse golf geproduceerd, gebaseerd op gegevens die het sjabloon van het Human Body Field vertegenwoordigen zoals dat in dertig jaar onderzoek door Peter Fraser is ontworpen. Door deze gegevens in samenhang te brengen met wat voor de meeste mensen een gemiddelde uitslag zou zijn – om een ‘startpunt’ te vormen voor het uitlezen van het altijd fluctuerende Human Body Field – zijn we in staat de corresponderende Inwaartse golf op te nemen van de persoon die wordt gescand. Vervolgens vergelijken we die binnenkomende informatie overeen met de al bestaande gegevens in de software die de code bepaalt van Frasers sjabloon van de ‘ideale’ structuur van het Human Body Field. Om het volledige Human Body Field te lezen moeten we vele interferentiepatronen van Inwaartse en Buitenwaartse golven waarnemen, dus de software maakt een aantal scans van verschillende aspecten van het Human Body Field tijdens één enkele beoordeling (zo ongeveer 200, waarmee de uitslagen van ongeveer 145 parameters van het Human Body Field worden teruggezonden). Het Human Body Field (te weten de energie- en informatiesjablonen op het kwantumniveau) raakt verstoord door de scanningprocedure, op dezelfde manier als alle kwantummanifestaties verstoord raken als een meting wordt gedaan, dus een beoordeling kan pas weer op een betrouwbare wijze herhaald worden als deze verstoringen tot rust zijn gekomen.

Hoewel de Buitenwaartse golf theoretisch een oneindige reikwijdte heeft, hebben we gemerkt dat hoe korter de afstand is tussen de persoon die wordt gescand en de computer die de andere golf voortbrengt, hoe kleiner de kans op invloeden die meestal ‘omgevingsruis’ worden genoemd. Hoe meer ruis, hoe minder accuraat de scanuitslagen zijn; daarom adviseren wij om het NES systeem persoonlijk te gebruiken en raden wij onderzoek op afstand niet aan.

Wat onderscheidt de NES scanmethode?

Tijdens het jarenlang bestuderen van de procedure die wij ‘matching’ noemen, hebben we het vermoeden gekregen dat de natuur over het algemeen de voorkeur geeft aan de ‘best mogelijke oplossing’ uit de vele opties die mogelijk zijn. Niet aan één enkele definitieve oplossing. Deze procedure is anders dan de statistische waarschijnlijkheid die gangbaar is in de kwantumwereld. Het heeft ook niets te maken met toeval of willekeurigheid. Matching gaat over het ontstaan, over ordening en patroonvorming. Maar bovenal hebben we ontdekt dat het antwoord slechts goed kan zijn als de vraag goed gesteld is. Dus de input (de gegevens in het biotechnologische computerprogramma) is van het allergrootste belang en daar wordt bij NES zeer goed rekening mee gehouden.

Wat NES zo anders maakt, is dat we niet alleen ontdekt hebben welke vragen we aan het Human Body Field moeten stellen, maar ook dat er een voorkeursvolgorde is voor de manier waarop het Human Body Field moet worden geanalyseerd. Dat is namelijk van belang om accurate informatie over het Human Body Field te verkrijgen. Bovendien heeft het jarenlange werk van Peter Fraser in de vorming van de Human Body Field theorie aangetoond dat er ook een voorkeursvolgorde bestaat bij het corrigeren van de verstoringen in het Human Body Field. U kunt zich de structuur van het Human Body Field voorstellen als een kaart. Als die kaart gekreukeld is, kunt u hem niet goed lezen, maar als hij wordt gladgestreken, is alles duidelijk. Als u niet weet hoe u de kaart moet lezen – als u deze in de verkeerde volgorde leest – begrijpt u de richting verkeerd of interpreteert u de informatie niet goed. Peter Fraser heeft vele jaren besteed aan het uitwerken van technieken die hem in staat stelden de voorkeursvolgorde van het Human Body Field te ontdekken en voor het corrigeren van de verstoringen. Samen met Harry Massey heeft hij ontdekt hoe hij deze informatie kon toepassen via een computergestuurd klinisch systeem. Voor zover wij weten, volgt geen enkel ander systeem of theorie deze voorkeursvolgorde bij het testen en corrigeren van het Human Body Field. Daarom zijn wij ervan overtuigd dat ons NES Professional Systeem zich sterk onderscheidt, zowel vanuit het standpunt van klinische toepasbaarheid als waar het de accuratesse van de scanresultaten betreft.

We hebben niet alleen heel veel tijd besteed aan het uitwerken van de best mogelijke testen in de voorkeursvolgorde – zodat de antwoorden die we via de scan krijgen zo accuraat mogelijk zijn voor het corrigeren van een verstoord Human Body Field – maar we hebben ook een manier ontdekt om deze corrigerende informatie in te printen in vloeibare remedies, genaamd Infoceuticals. Onze Infoceuticals verschaffen de informatie om de energie- en informatieverstoringen van het Human Body Field te corrigeren. Omdat we de voorkeursvolgorde kennen bij het corrigeren van de ‘structuur’ van het Human Body Field, kunnen we deze corrigeren op een macroniveau, en niet op het microniveau. Daarom heeft NES niet honderden of duizenden Infoceuticals nodig (zoals bij de homeopathische remedies) en hoeven we ook geen ‘diagnose’ te stellen, zoals uitzoeken of er een virus is of een mineralentekort of proberen de lichamelijke symptomen aan te pakken. Alleen de macrostructuren van het Human Body Field hoeven te worden gecorrigeerd (oftewel de kwantumstructuur in de ruimte), die dan vervolgens het fysische lichaam reguleren en het lichaam helpen terug te keren naar de natuurlijke homeostase. NES helpt u om middels het werken aan het Human Body Field de zelfgenezende vermogens van het fysische lichaam te stimuleren, opdat ze weer werken zoals de natuur het bedoeld had.